Бүгін бір шындықты айтқым кеп отыр...
Мен оны жанымдай жақсы көремін. Көрмесем, елемесем, алыс жүрсем, бәлкім, арамыз суып кетер, ынтықтығым басылар, басқаша өмір сүруге үйреніп кетермін деп ойлаушы едім. Бірақ бәрі бір Алланың қолында екен... Қайта мен одан алыстаған сайын сағынышым үдеп барады.Түнде түсіме кірді. Біздің үйде ме, әлде...