Материалтанушы химиктерге жасушаның қозғалысы мен бөліну процесі ой салып, сұйық аккумулятор деп аталатын затты синтездеді. Бұл сұйықтық жарықтан қуат алып, гелге айналып, энергияны айлар бойы сақтай алады - оттегімен байланысқанда энергияны береді. Бұл жайында islam.kz порталы Chem мерзімді басылымына сілтеме жасай отырып мәлім етеді. Металдың бірде-бір атомын пайдаланбай-ақ, энергияны бір мезгілде жинап, бір мезгілде жұмсай алатын зат турасында сөз болып отыр бұл арада.  Сан-Паулу университетінің Франк Креспильо есімді профессоры молекуланың мұндай қасиетін “таңғажайыпқа” балап отыр. Жоғарыда айтып өткеніміздей, жасушаның қасиеті ғалымдарды осындай молекуланы жасауға итермелеген еді. Цитоскелет - жасушаның ішіндегі ақуыз жіптерінің үнемі қайта құрылатын желісі, ол жасушаға қозғалуға және бөлінуге мүмкіндік береді. Бұл динамиканы жаңғырту үшін жарыққа әсер ететін аминонафталиндік хош иісті блок пен электрондарды сақтайтын метилвиологиялық блок қосылды. Нәтижесінде ANI-MV ² ⁺ белгісін алынды. Бастапқыда ол сары сұйықтық түрінде болды. Жарық түскен кезде молекуланың ANI-фрагменті энергияны жұтады және виологиялық бөліктегі электрондарды береді. Қайта бөлінген электрондар шын мәнінде желім рөлін атқарады - сіңген энергия молекулаларды тұрақты таспалы агрегаттарға айналдырып, сары сұйықтықты қара гелге айналдырады, онда электрондар жоғары энергетикалық күйінде қалады. Оттегімен жанасқан кезде гел электрондарды босатып, сұйықтыққа қайта бөлшектенеді. Бұл ретте бөлінетін энергия химиялық реакцияларды іске қосу үшін пайдаланылуы мүмкін, яғни, сұйықтық батарея ретінде жұмыс істейді және оны разрядтағаннан кейін қайтадан «зарядтауға» болады. Ғалымдардың айтуынша, жарықты химиялық энергияға айналдыратын жасанды фотосинтетикалық жүйелер қазірдің өзінде бар. Мысалы, фотоэлектролиттік ұяшықтар жарық арқылы суды сутегі мен оттегіге бөледі, содан кейін оны отын ретінде жағуға болады. Алайда, мына жаңалық қажеттілігіне қарай кейіннен пайдалану үшін осы энергияны кері сақтай алатын бір компоненттен тұратын алғашқы материал болды. Оның үстіне, субстанцияны тек жарықпен ғана емес, электр қуатымен, химиялық отынмен, тіпті, рентгенмен де зарядтауға болады. Материалдың гел формасы жартылай өткізгіштің қасиеттеріне ие болғандықтан, ол икемді әрі құрамында металл кездесейтін құрылғыларда, мысалы, медициналық импланттардың немесе сенсорлардың кейбір түрлерінде кремнийге балама бола алады.