Жеттімнің монологы
Лағынет айтар ең күндерге Лағынет айтар ең түндерге Өмірдің қадірін жетімше түсініп Өмірді бай емес ,жетімше сүргенде. Ол үшін жарық күн, Бастауы болса егер азаптың, Ал түннің түнегі, дәл өзі тозақтың, Қаршадай күнінен, басына қасірет орнаған Бір ұлы еді ол, ер жүрек , қазақтың Көрген жоқ...